Ríkisstjórnin er eins árs og til lukku með það. Hún hefur staðið undir væntingum að sumu leyti - á öðrum sviðum valdið vonbrigðum. Jóhanna og Björgvin hafa staðið sig best af Samfylkingarráðherrunum. Annars nenni ég ekki að blogga mikið um pólitík svona á sumrin. Mér fyrirgefst það vonandi.
Nema að ég setti í brýrnar við að lesa Moggagrein Jóhanns J. Ólafssonar kaupsýslumanns sem nú er stjórnarformaður elliheimilisins Grundar (sem á lítið skylt við það sem ég hef kallað einkarekstur). Þar vælir hann yfir því að ekki sé búið að einkavæða heilbrigðiskerfið og harmar sérstaklega að ríkt fólk geti ekki borgað sig framfyrir á biðlistunum. Alltaf jafn óþolandi þegar peningamenn tala um að ,,sjúklingarnir gleymist" og bera fyrir sig gömlu fólki sem á sparifé en er kannski ekki fjáð að öðru leyti.
Að líkja heilbrigðisþjónustu við sólarlandaferðir og sumarhús á Flórída segir allt sem segja þarf um greinarhöfund og hans kapítalísku lífsskoðanir. Ég skil ekki í stjórnendum elliheimilisins Grundar að hafa svona mann sem stjórnarformann. Grund er einmitt ekki rekin með hagnaðarsjónarmið að leiðarljósi og fellur því ágætlega undir hugmyndir okkar vinstri jafnaðarmanna um fjölbreytni í rekstri heilbrigðis- og menntakerfis án þess að kapítalistar þurfi að koma þar nærri.
Svo lýsir JJÓ frati á jafnaðarstefnu í heilbrigðiskerfum og talar um að hún felist í að jafna aðstöðu þeirra sem eru á biðlistum. Hann fyrirlítur augljóslega þau þjóðfélög sem náð hafa bestum árangri og skilað þegnum sínum mestri velferð og öryggi - og það án þess að menn færu í allsherjar þjóðnýtingar á framleiðslutækjunum.
Sem betur fer er nýfrjálshyggjan að líða undir lok. Það sýnir brotlending útrásarfylleríisins, nýríku spraðurbassanna og gróðahyggjunnar. Það verður gaman að sjá áðurnefndan greinarhöfund og fleiri nýfrjálshyggjumenn stoppaða upp á safni þegar þar að kemur. Þá getum við hlegið að því að menn skuli yfirhöfuð hafa aðhyllst brauðmolahagfræðina.
En talandi um frjálshyggjumenn, þá verð ég að hrósa sveitunga mínum Ásgeiri Helga Gylfasyni fyrir frábæran pistil á Deiglunni um flóttamannamálið stóra á Skaganum. Eins fær Sigrún Ósk Kristjánsdóttir ritstjóri Skessuhorns prik fyrir eina bestu bloggfærslu sem ég hef lesið. Þar eru á skilmerkilegan hátt sett fram rökin fyrir því að við Skagamenn eigum að koma konunum og börnunum frá Palestínu til hjálpar, svo þau geti öðlast nýtt líf.
Síðan gladdi mig mjög hinn fjölmenni kynningarfundur sem haldinn var um flóttafólkið á Skaganum í gær. Viðhorf yfirgnæfandi meirihluta Skagamanna koma mér ekkert á óvart. Langflestum bæjarbúum er annt um náunga sinn og vilja koma honum til hjálpar er í nauðir rekur. Og sá náungakærleikur nær langt út fyrir bæjarmörk og landsteina.
Ég hef því ennþá þónokkra trú á dýrategundinni homo sapiens.
Góðar stundir.
