Þetta síðastnefnda veit ég reyndar að félagar mínir í þingflokki Samfó hefðu aldrei samþykkt.
Ástæða andstöðu minnar við frumvarpið var fyrst og fremst tvíþætt: Í fyrsta lagi markaðsvæðingartónninn í því. Tal um kaupendur og seljendur í almannaþjónustu er bull og enn eitt dæmið um uppáþrengjandi innrás orðræðu nýfrjálshyggjunnar á svið sem áður voru heilög. Maður fer ekki í Bónus og kaupir betri heilsu, góðir hálsar. Þess vegna eru analógíur við markaðskerfið úti á túni! Jafnvel þó menn ætli að viðhalda félagslegu heilbrigðiskerfi.
Við vitum hvernig einkavæðingin í Bretlandi byrjaði - þá var búinn til svona hálf-markaður innan NHS á valdatíma Margrétar Thatcher. Tjallinn hefur aldrei beðið þess bætur. Þennan markaðsvæðingarbastarð tóku síðan Svíar upp og nú étur Samfylkingin fóðrið sitt frá Íhaldinu, einsog Guðni Ágústsson sagði við atkvæðagreiðslu dagsins.
Í annan stað var ég andvígur sjúkratryggingafrumvarpinu vegna alltof rúmra heimilda ráðherra til þess að geta sett reglugerðir uppúr lögunum. Þannig getur hann jafnvel laumað einkavæðingunni lengra en Samfylkingarmenn á þingi höfðu hugsað sér. Lög eiga að vera það skýr og nákvæm um efni sitt, að á hreinu sé að þingið hafi lagt línurnar en ekki viðkomandi ráðherra. Það er komið nóg af gólftuskuhlutverki Alþingis!
,,Nú verður klappað í Verslunarráði!" sagði fótósjopparinn Ögmundur í frammíkalli við atkvæðagreiðsluna. Vonum að framkvæmd nýju laganna gefi þeim leiðindaselskap ekki tækifæri til fagnaðarláta.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli