Jæja!

Ekki er hægt að vera svona latur við skriftir ónei! En kannski má segja yðar einlægum til vorkunnar að hann hefur lent frekar illa niður á jörðinni eftir að hafa svifið á skýi vikum saman vegna útskriftarinnar af Melakleppnum.

Það fylgir því þegar maður nær einhverju gleðilegu markmiði í lífinu að maður kemst niður á jörðina og þá þarf að kippa sér upp í þægilega flughæð á nýjan leik án þess að flogið sé of nálægt sólinni. Nú er það bara alvara lífsins: Leit að nýrri vinnu í samræmi við menntunina. Ég er samt enn í gamla starfinu og hætti ekkert þar fyrr en nýtt hefur rekið á fjörur mínar. Síðan eru búsetumálin í uppnámi í milljónasta skipti á ævi minni. Það er virkilega sálardrepandi einsog ástandið er núna á þeim markaði. En ég hef eigi að síður tekið þá ákvörðun að hefja sjálfstæða búsetu á nýjan leik þó eitthvað verði húsakynnin látlausari en þau sem ég núna bý í. 

Svo sér maður bara til með framtíðina. Við förum í ESB fyrr en varir og erlendir bankar munu von bráðar leysa okkur alþýðuna úr vistarbandinu.

Vonandi að maður endi í sæmilegu jobbi þegar upp er staðið og húsnæðismálin leysist á farsælan hátt. Allavega - ég ætla ekki að liggja lengur í bloggdvala og segi sinnuleysinu stríð á hendur.

Góðar stundir.